Nog steeds zit er een virus in mijn computer die het plaatsen
van reacties zo moeilijk maakt,
dat het leuke er bijna vanaf is.
Laatst dacht ik dat ik er eindelijk vanaf was,
door een super lief telefoontje,
maar dat bleek ook weer eenmalig te zijn.
Nu zie ik de meeste van jullie gelukkig op facebook,
maar het is niet leuk om berichten te plaatsen,
om vervolgens niets terug te kunnen zeggen.
Maar dit wilde ik toch wel weer even met jullie delen.
Soms heb je van die dagen dat alles mee zit.
En zo´n dag had ik gisteren.
Volop in de voorbereidingen voor de kerstfair op 24 en 25 nov, bij mij thuis.
slapeloze nachten omdat ik veel s´nachts doe,( in m´n kop natuurlijk).
De ene open dag na de andere, die ik natuurlijk ook niet wil missen,
stond er ineens een aardige meneer
op de stoep, met de vraag, of ik wilde komen kijken.
Ze waren namelijk de zolder van oma aan het opruimen en misschien stond
er wel wat voor mijn winkeltje.
Druk druk druk, maar toch....kijken kan natuurlijk geen kwaad.
Tja...dan valt je niets meer in.
Heb wel een paar keer gevraagd, weten jullie het wel zeker????
ja hoor, opruimen.....
Nou...of het ooit in de winkel beland weet ik niet..
tot nu ben ik helemaal in love.




































